Wesele na Kaszubach krok po kroku: jak zaplanować przyjęcie nad jeziorem i nie zwariować

Siedzę kiedyś na tarasie ośrodka, kawa jeszcze ciepła, a panna młoda dzwoni w panice: “deszcz nad Wdzydzami, co robimy z ceremonią za dwie godziny?”. I to jest właśnie ten moment, w którym widać różnicę między weselem w mieście a weselem nad jeziorem.

W mieście goście wpadają na parę godzin, tańczą, wsiadają w taksówkę i po sprawie. Nad Jeziorem Wdzydze to zupełnie inna gra: ludzie zjeżdżają na cały weekend, śpią na miejscu, jedzą śniadanie z widokiem na wodę. Traktują to jak mały wyjazd, nie jak wypad na wesele. I to zmienia wszystko, od liczby noclegów po to, jak długo naprawdę trzeba planować.

Dojazd bywa dłuższy, niż wychodzi z mapy. Pogoda potrafi się odwrócić w dziesięć minut, a ceremonia w plenerze, która na zdjęciach wygląda pięknie, bez planu B zamienia się w bieganie z krzesłami pod parasolami. Widziałam to nieraz.

Dlatego przy pierwszej rozmowie z parą młodą zawsze pytam konkretnie, nie ogólnikami.

Kiedy rezerwować salę bankietową i termin, żeby mieć w czym wybierać?

Termin, termin, termin. Zanim zaczniesz kombinować z menu czy dekoracją stołów, usiądź i policz, kiedy właściwie chcesz wziąć ten ślub.

Bo tak to wygląda naprawdę: najlepsze terminy nad Jeziorem Wdzydze znikają jakieś półtora roku wcześniej i nie jest to żadna miejska legenda wymyślona po to, żeby cię postraszyć, tylko czysta logistyka sezonu, w którym sezon weselny na Kaszubach trwa mniej więcej od czerwca do września, a najgorętsze są końcówka lipca i sierpień, kiedy plener nad wodą wygląda po prostu najlepiej i wszyscy chcą dokładnie tej samej soboty, bo słońce, bo zachód nad taflą, bo zdjęcia same się robią. Dzwonisz w styczniu, pytasz o sobotę w lipcu, a w słuchawce cisza i informacja, że najbliższy wolny termin jest dopiero za rok. Znam parę, która przyjechała obejrzeć jedną z sal w kwietniu, zachwyciła się tarasem od strony jeziora, wyobraziła sobie tam swoje wesele w połowie sierpnia tego samego roku, a usłyszała, że najbliższy wolny termin jest za dwa lata. Poszli szukać dalej, mimo że miejsce pasowało im idealnie, i szczerze, do dziś mi szkoda, bo to było dokładnie to, czego chcieli.

Są dwa sposoby, żeby sobie tę walkę o każdy weekend jakoś ułatwić. Pierwszy: piątek albo niedziela zamiast soboty. Dat od ręki więcej, wycena zwykle łagodniejsza, a i tak goście dostają nocleg na całą dobę, niezależnie od tego, który dzień wybierzesz. Drugi sposób: wyjście poza szczyt sezonu, czyli maj, wrzesień, początek października. Nad jeziorem bywa wtedy naprawdę pięknie, jesienne kolory robią swoje, a sale mają realny wybór terminów, bez błagania i list oczekujących.

Jak masz już upatrzone konkretne miejsce, dzwoń, gdy tylko wiesz z grubsza, w którym miesiącu chcesz to zrobić. Termin blokuje się dużo szybciej niż cała reszta ustaleń. Sala poczeka na szczegóły menu, dekoracji, liczby gości, na to masz czas. Wolna sobota niekoniecznie poczeka.

Jak dobrać wielkość i układ sali do liczby gości?

Kiedyś myślałam, że skoro sala „bierze” 90 osób, to znaczy, że jest dla 90 osób. Grubo się myliłam.

Miałam wesele, gdzie liczby się zgadzały co do krzesła. Tylko kelnerzy przeciskali się między stołami z tacami nad głowami gości, parkiet skurczył się do wielkości dywanika, a nikt nie tańczył swobodnie.

Od tamtej pory liczę inaczej. Zanim spojrzę na maksymalną pojemność z folderu, dzielę salę na strefy: gdzie stanie stół prezydialny, ile zostaje na parkiet, ile na dojście dla obsługi. Dopiero na końcu dokładam stoły gości, nie odwrotnie.

Bo gdy sala „ledwo bierze” zakładaną liczbę osób, to zwykle znaczy jedno: zabraknie miejsca na tańce i swobodę przy toaście. Lepiej mieć zapas, niż liczyć krzesła co do sztuki.

Ceremonia w plenerze nad jeziorem - co trzeba ustalić wcześniej?

Wiesz co, zanim zakochasz się w jakimś skrawku brzegu pod chmurami, sprawdź w które strony świata on patrzy, bo to naprawdę ma znaczenie. Ceremonia zwykle odbywa się po południu i jeśli goście usiądą twarzą do zachodniego brzegu, to przez pół uroczystości będą mrużyć oczy, para młoda zresztą też. Ustaw krzesła tak, żeby słońce padało z boku, nie na wprost. Pamiętam ślub, gdzie akurat o tym zapomniano i fotograf ratował, co się dało, ale i tak połowa zdjęć wyszła pod ostre światło.

Wiatr nad jeziorem lubi zaskoczyć. Lekki obrus zdmuchnie z ołtarza, świece nie utrzymają płomienia, a kartki z przysięgą mogą uciec prowadzącemu z rąk. Zabezpiecz drobiazgi wcześniej, przysięgę trzymaj w sztywnej teczce.

Nagłośnienie to temat, na którym najłatwiej się potknąć, bo otwarta przestrzeń zjada dźwięk i tylne rzędy nic nie usłyszą bez mikrofonu. Weź mikrofon dla urzędnika i pary, mały głośnik i zapasowe baterie.

Ślub cywilny poza urzędem wymaga zgody kierownika USC właściwego dla miejsca, a samo miejsce musi zapewniać powagę i bezpieczeństwo. Zgłoś to wcześnie, terminy plenerowe znikają szybko, i od razu dopytaj o plan B pod dachem.

Co z noclegiem dla gości i logistyką dojazdu?

Nad Wdzydzami mało kto po zabawie wsiada w auto i jedzie do domu. Zakładaj od razu, że nocować będzie zdecydowana większość gości spoza okolicy, nie garstka. Policz pary, dorzuć osoby samotne, dzieci i najbliższą rodzinę, która i tak zejdzie z parkietu jako ostatnia. Ta liczba to twój realny punkt wyjścia, a nie liczba pokoi „na wszelki wypadek", którą rezerwujesz z nadmiaru ostrożności.

U mnie na weselach zostaje zwykle dobre 3/4 listy gości. I dobrze, powiem szczerze, bo ranek przy kawie z tymi, co dotrwali, to często najfajniejszy moment całego wesela, choć rzadko kto o tym mówi w folderach.

Sam ośrodek rzadko pomieści wszystkich, więc rozkładam gości warstwami: najbliżsi i osoby starsze zostają na miejscu, reszta idzie do pensjonatów i kwater w promieniu kilku kilometrów. Listę z przypisaniem imion do konkretnych adresów rób zanim roześlesz zaproszenia, nie po. Inaczej w ostatnim tygodniu okaże się, że ciotka z dziećmi ląduje 20 minut drogą przez las i dzwoni z pretensją o dziesiątej wieczorem.

Dojazd na Kaszuby to często kawał trasy, zwłaszcza od strony autostrady.

Pamiętam wesele, gdzie połowa aut krążyła po ciemku wokół jeziora, bo nawigacja gubiła ostatni odcinek szutru. Dlatego podaję gościom nie tylko adres, ale realny czas jazdy od najbliższego większego miasta i 1 punkt zbiórki, od którego łatwo się już nie zgubić. Warianty przewozu ustalam wcześniej, żeby nikt nie musiał kombinować z jazdą po lampce wina, bo to akurat wydatek, przy którym nie ma co oszczędzać:

• bus na trasie ośrodek-pensjonaty, 2-3 kursy w nocy o ustalonych godzinach
• zbiorczy transport gości spoza regionu, odbiór z jednego dworca
• kontakt do lokalnej taksówki wpisany wprost do zaproszenia

Jak ułożyć menu na wesele nad jeziorem?

Do której gracie? To pierwsze pytanie, jakie zadaję, zanim w ogóle zaczniemy gadać o jedzeniu. Bo zabawa do rana zjada zupełnie inaczej niż przyjęcie kończące się o północy.

Przy pełnej nocy stawiam na zimną płytę na start, dwa dania gorące, dwie ciepłe przerwy i tort. A nad ranem barszcz albo żurek robią więcej dobrego niż kolejna zastawa mięsa (sprawdzone niejeden raz).

Sezon to skarb. Latem nad Jeziorem Wdzydze sięgam po lokalne ryby i świeże warzywa, owoce. Na stole zawsze coś kaszubskiego: chleb ze smalcem, sielawa. Goście to lubią, bo czują, że są tu, a nie w dowolnej sali w Polsce.

Pamiętam wesele, gdzie zgłoszono mi trzy diety na dzień przed. Kuchnia uratowała sytuację. Od tamtej pory o wegetarian, alergie i bezglutenowców pytam przy podpisywaniu umowy.

Dla dzieci osobne, prostsze porcje i coś słodkiego na później. Inaczej marudzą, a rodzice nie tańczą.

Plan awaryjny na deszcz - jak się zabezpieczyć?

20 minut. Tyle zajęło przeniesienie całej ceremonii znad wody do sali, bo dzień wcześniej ktoś usiadł z obsługą i rozpisał to co do minuty. Bez tego scenariusza byłby czysty chaos, wierz mi.

Kaszubska pogoda potrafi się zmienić w kwadrans i nauczyłam się nie ufać porannemu błękitowi. Pamiętam wesele, gdzie rano niebo było czyste jak łza, a przed samą ceremonią od strony jeziora nadciągnęła ściana chmur. Po godzinie znowu świeciło słońce, jakby nic. Dlatego plan B robię zawsze, nawet na lipiec.

Podstawą jest zaplecze pod dachem, które da się uruchomić w kilkanaście minut. Namiot bankietowy z pełnymi ścianami i podłogą sprawdza się lepiej niż samo zadaszenie na słupach, bo przy bocznym deszczu goły dach po prostu nie ratuje. Jeśli zapleczem ma być sala bankietowa w ośrodku, ustal wcześniej, gdzie stanie mównica i jak szybko obsługa przestawi krzesła.

Przy wejściu zapas parasoli, kilka par kaloszy w rozmiarach damskich i męskich, koszyk z pelerynami. Trawa nad jeziorem po deszczu grzęźnie pod szpilkami, więc albo uprzedź panie w zaproszeniu, albo połóż maty na przejściu.

Deszczowy dzień to dla dzieci najgorszy moment na przyjęciu plenerowym, więc warto mieć wydzielony kąt pod dachem: animatorkę, kredki, prosty kącik z zabawami. Zajęte dzieci to spokojni rodzice, a spokojni rodzice zostają na parkiecie dłużej.

Ile to wszystko kosztuje i gdzie łatwo przepłacić?

Najbardziej mnie wkurza, kiedy widzę, jak para przepłaca za nazwę, nie za efekt. Kwiaty na każdy stół w sezonie potrafią kosztować jak druga fotobudka, a goście i tak patrzą na siebie, nie na kompozycje.

Dlatego zanim zaczniesz zbierać oferty, ustal budżet na głowę, bo cała reszta wynika z tej jednej liczby. Sala z cateringiem zjada zwykle największy kęs, potem dochodzi fotograf, wideo, muzyka i noclegi, a dekoracje wydają się drobne, dopóki nie zsumujesz ich na koniec. Pamiętam parę, która uparła się na osobny namiot na ceremonię, tuż obok pięknego pomostu nad Wdzydzami, i namiot stał pusty pół dnia, a plener nad jeziorem był za darmo i ładniejszy. Tnij rozsądnie na oprawie, nie na komforcie gości, alkohol własny i termin poza szczytem sezonu też potrafią sporo oszczędzić. Jak to poukładasz z głową, wesele nad kaszubskim jeziorem robi się samo, a tobie zostaje tylko jedno zadanie na ten dzień: tańczyć, nie gasić pożarów.